باران خون درغزه
ژانویه 2, 2009
باران خون درغزه
تنش بین اسرائیل وفلسطین نیازی به ریشه یابی ندارد چراکه این بوته ی خار ” وارونه رسته “ریشه درهوادارد وازدبدکسیپوشیده نیست. اما چرا روزشنبه بیست وهفتم دسامبر برای حملهبه نوارغزه انتخاب گردید قابل تامل است . بی تردید ر هبراناسرائیل این هوشمندی رادارند که بدانند آغاز سال نومیلادی برای کشتار فلسطینی های ساکن غزه زمان مناسبی نیست.چنانچه می ینیم حماس با نمایش چهره های خون آلود واجساد
پاره پاره کودکان بی گناه شلاق بروجدان کسانی می نوازد که درپای ” کاج کریمس” به کودکان خود هدیه می دهند با این توصیف می توان گفت رهبران اسرائیل زیر فشارانگیزه
جدی تری درچنین موقعیت نامناسب ریسک حمله به غزه راپذیرفته اند.
فرصت ها بسرعت ازدست می روند.
سال 2008 ودوران ریاست جمهوری بو ش هردو رو به پایان است. دفتر”نقشه راه” نا خوانده بسته می شود.امید به”صلح بزرگ خاورمیانه”مبدل به یاس شده است .نشانه هائی دردست است که رئیس جمهوری منتخب آمریکا اگردرجهت عکس سیاست های جرج بوش حرکت نکند حداقل بهاشتباهات وحشتناک او تن نخواهد داد.براین اساس از دیدگاه رهبران اسرائیل باستفادهاز فرصت باقی مانده حمله به غزهودرهم شکستن استخوان بندی حماس بمنظور ترمیم اعتباآسیب دیده آقای المرت وکابینه اش یک ضرورت تاریخی بودواینک باید منتظر پایان گرفتن بحران حاکم برمنطقه بودتا برنده وبازنده این” قمار خونین “معلوم شود. و این درحالی است که هیچیک ازطرفین حا ضر نیست بازنده شناخته شود. اما گفتنیاست که بازنده اصلی هما نا برنده این جنگ ننگین خواهد بود.
حسن کیوده اول ژانویه 2009 لندن